Pap, mam,

toe

kijk mij aan

 

neem me vast

bevestig mijn bestaan

kijk naar mij

het liefste wil ik jou

heel dichtbij

 

Ik roep je

Zie mij hier staan

Zonder jouw liefde

Weet ik echt niet wat gedaan

Pak me vast

Hou je aandacht bij mij

Ik vraag je lief

Kom je dichterbij? 

 

Hoe kan ik van mezelf houden

Als zelf jij mij niet ziet

Je wegkijkende blik

Je afwezigheid

Bezorgden mij tonnen verdriet

 

Ik ben dan maar gaan geloven

Ik ben niet waardig

In mijn bestaan

Er scheelt vast iets aan mij

Dat niemand mij ziet staan

 

Ik besloot te stoppen met verlangen

Mijn behoeftes zette ik opzij

Want die pijn van teleurstelling voelen

Dat vroeg teveel van mij

 

Ik ben muren gaan bouwen

Tussen de ander en mij heen

Zo kon ik mezelf beschermen

Zelfs mijn eigen gevoelens

konden er niet meer doorheen

 

Eens volwassen,

nog steeds zoekende naar wie ik ben

Opnieuw verlangend naar de liefde

Die ik nog niet ken

 

Een leegte die trekt

Een leegte

Onvervuldheid in mij

 onvrij

Ik bleef maar zoeken

Om mij heen

Daar waren hun ogen waren

Daar ging ik heen

Waar zit mijn waarde

Waar kijk ik toch overheen

Ze kijken naar daar

Daar is vast iets beters

Iets meer, iets completers

 

Dus ik bleef in vraag stellen

wie ik ben

En of ik wel iets van waarde ken

 

Zoeken

Deed ik rondom mij

Maar ik was nog steeds leeg

niets vervulde mij

 

Een lek in mij was ontstaan

Een kind in mij was van de liefde ontdaan

Een leeg vat

Waar alles vandaan liep

Ik bleef maar zoeken

Maar vinden deed ik niet

Kan het dat je zo verlangt

Dat je het niet meer ziet

 

Waar kon het toch zijn

Die liefde voor mij

Dat ik het ooit nog zou vinden

Dat leek wel schone schijn

 

Nochtans de liefde

Die ze zocht

Was heel dichtbij

niet daarbuiten te vinden

maar IN zij

 

Nu besef ik meer en meer

ik herinner mij het weer

Liefde is niet de ander overtuigen van wie je bent

Het gaat er om dat je in liefde jezelf herkent

 

Dus ik besloot haar te helpen dragen

Erkenning te geven aan haar pijn

Zodat zij steeds wat meer

Terug zichzelf kon zijn

 

Nog soms is er rouw en diepe pijn

Om de liefde die verlangt werd

En maar niet kon zijn

Maar ik omarm

Ik omarm dat kind in mij

Elke dag geef ik haar mijn liefde

IK zie en hou van mij

 

En hoewel het nog pijn doet

Het is soms nog zo rauw

Om niet te hebben gekregen

Van de mensen waar ik van hou

 

Er zijn van die dagen

Dat ik hunker door het gemis

Dan wil ik zo graag van de ander horen

Aan jou is niets mis!

 

Dan wil ik voelen

Stevige armen om mij heen

Dan vraagt dat deel in mij

Pak me vast

Hou van mij

Kijk aub niet over mij heen

Zie mij

Omarm mij

Om wie ik ben

Laat me voor één keertje voelen

Dat ik voldoende ben

 

 Ik pak haar telkens weer vast

Dat kind in mij

Zodat zij haar kern terug vind

Door de liefde van mij

Ik laat haar voelen

IK ben

Dichtbij

 

Lief kind van mij

Ik zie je, ik hoor je

Ik hou van je

Ik blijf voor altijd

dichtbij

kom maar baden

mijn kind

in die liefde van mij

 

Je bent waardig

Je bent genoeg

En compleet

geliefd door mij

dus stop maar met zoeken

daar buiten rondom jij

ik zal je laten voelen

je kan rekenen op mij

IK blijf dichtbij

 

en liefde

Ja mijn liefde

die maakt je vrij